زندگی نامه حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها – حیاط خلوت




۲۵ام بهمن ۱۳۹۶ مجله

حضرت زهرا (س) دختر حضرت محمد (ص) و خدیجه (س)، همسر علی بن ابی‌طالب و مادر حسن ابن علی و حسین ابن علی و یکی از پنج عضو آل عبا هست. کنیه‌ های حضرت زهرا (س) عبارتند از ام الحسین، ام الحسن، ام الائمه، ام ابیها و… . ساده زیستی و پرهیز از تجمل از نکات بارز زندگی حضرت زهرا (س) هست.

درون این مطلب از حیاط خلوت درباره زندگی نامه حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها خواهیم خواند.

ولادت حضرت زهرا (س)

 فاطمه (علیها السلام) درون سال پنجم بنابراين از بعثت(۲) و درون روز ۲۰ جمادی الثانی درون مکه به دنیا آمد. چون به دنیا پانهاد، به قدرت الهی لب به سخن گشود و اعلام کرد: “شهادت می‌دهم که جز خدا، الهی نیست و پدرم رسول خدا و آقای پیامبران هست و شوهرم سرور اوصیاء و فرزندانم (دو فرزندم) سرور نوادگان می‌باشند.” اکثر مفسران شیعی و عده‌ای از مفسران بزرگ اهل تسنن نظیر فخر رازی، آیه آغازین سوره کوثر را به فاطمه (علیها السلام) تطبیق نموده‌اند و او را خیر کثیر و سبب بقا و گسترش نسل و ذریه پیامبر اکرم ذکر نموده‌اند. شایان ذکر هست که آیه انتهایی این سوره نیز قرینه خوبی براین مدعاست که درون اين خداوند به پیامبر خطاب می‌کند و می‌فرماید همانا دشمن تو ابتر و بدون نسل هست.

زندگی نامه حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها

زندگینامه حضرت فاطمه زهرا (س)

فاطمه (علیها السلام) درون نزد مسلمانان برترین و والامقام ترین بانوی جهان درون تمام قرون و اعصار می‌باشد. این عقیده بر گرفته از مضامین احادیث نبوی هست. این طایفه از احادیث، اگر چه از لحاظ لفظی دارای تفاوت هستند، ولي دارای مضمونی واحد می‌باشند.

درون یکی از این گفتارها (که ولي مورد اتفاق مسلمانان، اعم از شیعه و سنی هست)، رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) می‌فرمایند: “فاطمه سرور زنان جهانیان هست.

اگر چه بنابر نص آیه شریفه قرآن، حضرت مریم برگزیده زنان جهانیان معرفی گردیده و درون نزد مسلمانان دارای مقامی بلند و عفت و پاکدامنی مثال‌زدنی می‌باشد و از زنان برتر جهان معرفی گشته هست، ولي او برگزیده‌ی زنان عصر خویش بوده هست. ولی علو مقام حضرت زهرا (علیها السلام) تنها محدود به عصر حیات اين بزرگوار نمی‌باشد و درون تمامی اعصار جریان دارد. لذا به همین دلیل هست که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) درون کلامی دیگر صراحتاً فاطمه (علیها السلام) را سرور زنان اولین و آخرین ذکر می‌نمایند.

همچنین با مراجعه به قرآن کریم درمی‌یابیم که آیات متعددی درون بیان شأن و مقام حضرتش نازل گردیده هست که از اين جمله می‌توان به آیه‌ی تطهیر، آیه مباهله، آیات آغازین سوره دهر، سوره کوثر، آیه اعطای حق ذی القربی و… اشاره نمود که خود تأکیدی بر مقام عمیق اين حضرت درون نزد خداوند هست.

این آیات با تکیه بر توفیق الهی، درون مقالات دیگر مورد تحقيق قرار خواهد گرفت. ما درون این قسمت به طور مختصر و با رعایت اختصار، به مطالعه شخصیت و زندگانی اين بزرگوار خواهیم پرداخت.

زندگی نامه حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها

نام و القاب حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها

 نام مبارک اين حضرت، فاطمه (علیها السلام) هست و از برای ایشان القاب و صفات متعددی همچون زهرا، صدیقه، طاهره، مبارکه، بتول، راضیه، مرضیه، نیز ذکر شده هست.

فاطمه، درون لغت به معنی بریده شده و جدا شده می‌باشد و علت این نامگذاری بر طبق احادیث نبوی، آنست که: پیروان فاطمه (علیها السلام) به سبب او از آتش دوزخ بریده، جدا شده و برکنارند.

زهرا به معنای درخشنده هست و از امام ششم، امام صادق (علیه السلام) روایت شده هست که: “چون دخت پیامبر درون محرابش می‌ایستاد (مشغول عبادت می‌شد)، نورش برای اهل آسمان می‌درخشید؛ همانطور که نور ستارگان برای اهل زمین می‌درخشد.

صدّیقه به معنی کسی هست که به جز راستی چیزی از او صادر نمی شود. طاهره به معنای پاک و پاکیزه، مبارکه به معنای با خیر و برکت، بتول به معنای بریده و دور از ناپاکی، راضیه به معنای راضی به قضا و قدر الهی و مرضیه یعنی مورد رضایت الهی.(۱)

کنیه‌های فاطمه (علیها السلام) نیز عبارتند از ام الحسین، ام الحسن، ام الائمه، ام ابیها و…

ام ابیها به معنای مادر پدر می‌باشد و رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) دخترش را با این وصف می‌ستود؛ این امر حکایت از اين دارد که فاطمه (علیها السلام) بسان مادری برای رسول خدا بوده هست. تاریخ نیز گواه خوبی بر این معناست؛ چه هنگامی که فاطمه درون خانه پدر حضور داشت و بنابراين از وفات خدیجه (سلام الله علیها) غمخوار پدر و مایه پشت گرمی و آرامش رسول خدا بود و درون این راه از هیچ اقدامی مضایقه نمی‌نمود، چه درون جنگها که فاطمه بر جراحات پدر مرهم می‌گذاشت و چه درون تمامی مواقف دیگر حیات رسول خدا.

زندگی نامه حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها

مادر و پدر حضرت زهرا (س)

همانگونه که می‌دانیم، نام پدر فاطمه (علیها السلام) محمد بن عبدالله (صلی الله علیه و آله و سلم) هست که او رسول گرامی اسلام، خاتم پیامبران الهی و برترین مخلوق خداوند می‌باشد. مادر حضرتش خدیجه دختر خویلد، از زنان بزرگ و شریف قریش بوده هست. او نخستین بانویی هست که به اسلام گرویده هست و بنابراين از پذیرش اسلام، تمامی ثروت و دارایی خود را درون خدمت به اسلام و مسلمانان مصرف نمود. خدیجه درون دوران جاهلیت و دوران پیش از ظهور اسلام نیز به پاکدامنی مشهور بود؛ تا جایی که از او به طاهره (پاکیزه) یاد می‌شد و او را بزرگ زنان قریش می‌نامیدند.

 

ازدواج حضرت زهرا (س) با امام علی (ع)

صدیقه کبری خواستگاران فراوانی داشت. نقل هست که عده‌ای از نامداران صحابه از او خواستگاری کردند. رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) به آنها فرمود که اختیار فاطمه درون دست خداست. بنا بر آنچه که انس بن مالک نقل نموده هست، عده‌ای دیگر از میان نامداران مهاجرین، برای خواستگاری فاطمه (علیها السلام) به نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) رفتند و گفتند حاضریم برای این وصلت، مهر سنگینی را تقبل نماییم. رسول خدا همچنان مسأله را به نظر خداوند موکول می‌نمود تا سرانجام جبرئیل بر پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) نازل شد و اعلام کرد: “ای محمد! خدا بر تو سلام می‌رساند و می‌فرماید فاطمه را به عقد علی درآور، خداوند علی را برای فاطمه و فاطمه را برای علی پسندیده هست.” امام علی (علیه السلام) نیز از خواستگاران فاطمه (علیها السلام) بود و حضرت رسول بنا بر آنچه که ذکر گردید، به امر الهی با این وصلت موافقت نمود. درون روایات متعددی نقل گشته هست که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: اگر علی نبود، فاطمه همتایی نداشت. بدین ترتیب بود که مقدمات زفاف فراهم شد. حضرت فاطمه (علیها السلام) با مهری اندک (بر خلاف رسوم جاهلی که مهر بزرگان بسیار بود) به خانه امام علی (علیه السلام) قدم گذارد.(۳) ثمره این ازدواج مبارک، ۵ فرزند به نامهای حسن، حسین، زینب، ام کلثوم و محسن (که درون جریان وقایع بنابراين از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) سقط شد)، بود. امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) از امامان ۱۲ گانه می‌باشند که درون دامان چنین مادری تربیت یافته‌اند و ۹ امام دیگر (به غیر از امام علی (علیه السلام) و امام حسن (علیه السلام)) از ذریه امام حسین (علیه السلام) می‌باشند و بدین ترتیب و از طریق فاطمه (علیها السلام) به رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) منتسب می‌گردند و از ذریه ایشان به شمار می‌روند.(۴) و به خاطر منسوب بودن ائمه طاهرین (به غیر از امیر مؤمنان (علیه السلام)) به اين حضرت، فاطمه (علیها السلام) را “ام الائمه” (مادر امامان) گویند.

زینب (سلام الله علیها) که بزرگترین دختر فاطمه (علیها السلام) به شمار می‌آید، بانویی عابد و پاکدامن و عالم بود. او بنابراين از واقعه عاشورا، و درون امتداد حرکت امام حسین (علیه السلام)، اين چنان قیام حسینی را نیکو تبیین نمود، که پایه‌های حکومت فاسق اموی به لرزه افتاد و صدای اعتراض مردم نسبت به ظلم و جور یزید بارها و بارها بلند شد. تا جایی که حرکتهای گسترده‌ای بر ضد ظلم و ستم او سازمان گرفت. آنچه از جای جای تاریخ درباره عبادت زینب کبری (علیها السلام) بدست می‌آید، آنست که حتی درون سخت‌ترین شرایط و طاقت‌فرساترین لحظات نیز راز و نیاز خویش با پروردگار خود را ترک ننمود و این عبادت و راز و نیاز او نیز ریشه درون شناخت و معرفت او نسبت به ذات مقدس ربوبی داشت.

ام کلثوم نیز که درون دامان چنین مادری پرورش یافته بود، بانویی جلیل القدر و خردمند و سخنور بود که او نیز بنابراين از عاشورا به همراه زینب (سلام الله علیها) حضور داشت و نقشی عمده درون آگاهی دادن به مردم ایفا نمود.

ازدواج حضرت زهرا (س) با امام علی (ع)

همسرداری حضرت زهرا (س)

فاطمه (علیها السلام) با اين تمامي فضیلت، همسری نیکو برای امیر مؤمنان بود. تا جایی که روایت شده هنگامی که علی (علیه السلام) به فاطمه (علیها السلام) می‌نگریست، غم و اندوهش زدوده می‌شد. فاطمه (علیها السلام) هیچگاه حتی اموری را که می‌پنداشت امام علی (علیه السلام) قادر به تدارک آنها نیست، از او طلب نمی نمود. اگر بخواهیم هر چه بهتر رابطه زناشویی اين دو نور آسمان فضیلت را تحقيق نماییم، نیکوست از امام علی (علیه السلام) بشنویم؛ چه اين هنگام که درون ذیل خطبه‌ای به فاطمه (علیها السلام) با عنوان بهترین بانوی جهانیان مباهات می‌نماید و او را از افتخارات خویش بر می‌شمرد و یا اين هنگام که می‌فرماید: “بخدا سوگند که او را به خشم درون نیاوردم و تا هنگامی که زنده بود، او را وادار به کاری که خوشش نیاید ننمودم؛ او نیز مرا به خشم نیاورد و نافرمانی هم ننمود.”

 

ساده زیستی حضرت زهرا (س) و پرهیز از تجمل
ساده زیستی و پرهیز از تجمل از نکات بارز زندگی حضرت زهرا (س) هست. مهریه کم، جهیزیه مختصر، اکتفا به غذای اندک و معاش کم، دسترس از حداقل امکانات برای زندگی و… همانگونه که درون فوق شرح داده شد از خصوصیات آشکار سیده زنان عالم هست.

 

مقام حضرت فاطمه زهرا (علیها السلام) و جایگاه علمی ایشان

فاطمه زهرا (علیها السلام) درون نزد شیعیان اگر چه امام نیست، ولي مقام و منزلت او درون نزد خداوند و درون بین مسلمانان به خصوص شیعیان، نه تنها کمتر از سایر ائمه نیست، بلکه اين حضرت همتای امیر المؤمنین و دارای منزلتی عظیم‌تر از سایر ائمه طاهرین (علیهم السلام) می‌باشد.

اگر بخواهیم مقام علمی فاطمه (علیها السلام) را درک کنیم و به گوشه‌ای از اين پی ببریم، شایسته هست به گفتار او درون خطبه فدکیه بنگریم؛ چه آنجا که استوارترین جملات را درون توحید ذات اقدس ربوبی بر زبان جاری می‌کند، یا اين هنگام که معرفت و بینش خود را نسبت به رسول اکرم آشکار می‌سازد و یا درون مجالی که درون اين خطبه، امامت را شرح مختصری می‌دهد. جای جای این خطبه و احتجاجات این بانوی بزرگوار به قرآن کریم و بیان علت تشریع احکام، خود سندی محکم بر اقیانوس بی‌کران علم اوست که متصل به مجرای وحی هست (قسمتی از این خطبه درون فراز آخر مقاله خواهد آمد). از دیگر شواهدی که به اين وسیله می‌توان گوشه‌ای از علو مقام فاطمه (علیها السلام) را درک نمود، مراجعه زنان و یا حتی مردان مدینه درون مسائل دینی و اعتقادی به اين بزرگوار می‌باشد که درون فرازهای گوناگون تاریخ نقل شده هست. همچنین استدلالهای عمیق فقهی فاطمه (علیها السلام) درون جریان فدک (که مقداری از اين درون ادامه ذکر خواهد گردید)، به روشنی بر احاطه فاطمه (علیها السلام) بر سراسر قرآن کریم و شرایع اسلامی دلالت می‌نماید.

 شهادت حضرت فاطمه

مقام عصمت حضرت فاطمه (علیها السلام)

درون بیان عصمت فاطمه (علیها السلام) و مصونیت او نه تنها از گناه و لغزش بلکه از سهو و خطا، استدلال به آیه تطهیر ما را بی‌نیاز می‌کند. ما درون این قسمت جهت جلوگیری از طولانی شدن بحث، تنها اشاره می‌نماییم که عصمت فاطمه (علیها السلام) از لحاظ کیفیت و ادله اثبات همانند عصمت سایر ائمه و پیامبر هست که درون قسمت مربوطه درون سایت بحث خواهد شد.

 

بیان عظمت فاطمه از زبان پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم)

رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم)، بارها و بارها فاطمه (علیها السلام) را ستود و از او تجلیل نمود. درون مواقع بسیاری می‌فرمود: “پدرش به فدایش باد” و گاه خم می‌شد و دست او را می‌بوسید. به هنگام سفر از آخرین کسی که خداحافظی می‌نمود، فاطمه (علیها السلام) بود و به هنگام بازگشت به اولین محلی که وارد می‌شد، خانه او بود.

عامه محدثین و مسلمانان از هر مذهب و با هر عقیده‌ای، این کلام را نقل نموده‌اند که حضرت رسول می‌فرمود: “فاطمه پاره تن من هست هر کس او را بیازارد مرا آزرده هست.” از طرفی دیگر، قرآن کریم پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) را از هر سخنی که منشأ اين هوای نفسانی باشد، بدور دانسته و صراحتاً بیان می‌دارد که هر چه پیامبر می‌فرماید، سخن وحی هست. بنابراين می‌توان دریافت که این تمامي تجلیل و ستایش از فاطمه (علیها السلام)، علتی ماورای روابط عاطفی مابین پدر و فرزند دارد. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) نیز خود به این مطلب اشاره می‌فرمود. گاه درون جواب خرده‌گیران، لب به سخن می‌گشود که خداوند مرا به این کار امر نموده و یا می‌فرمود: “من بوی بهشت را از او استشمام می‌کنم.

ولي اگر از زوایای دیگر به بحث بنگریم و حدیث نبوی را درون کنار آیات شریفه قرآن کریم قرار دهیم، مشاهده می‌نماییم قرآن کریم عقوبت کسانی که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) را اذیت نمایند، عذابی دردناک ذکر می‌کند. و یا می‌فرماید کسانی که خدا و رسول را اذیت نمایند، خدا آنان را درون دنیا از رحمت خویش دور می‌دارد و برای آنان عذابی خوار کننده آماده می‌نماید. بنابراين به نیکی مشخص می‌شود که رضا و خشنودی فاطمه (علیها السلام)، رضا و خشنودی خداوند هست و غضب او نیز سبب غضب خداست. به بیانی دقیق‌تر، او مظهر رضا و غضب الهی هست. چرا که نمی‌توان فرض نمود، شخصی عملی را انجام دهد و بدان وسیله فاطمه (علیها السلام) را بیازارد و موجب آزردگی پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) گردد و بدین سبب مستوجب عقوبت الهی شود، ولي خداوند از اين شخص راضی و به عمل او خشنود باشد و درون عین رضایت، او را مورد عقوبتی سنگین قرار دهد.

نکته‌ای دیگر که از قرار دادن این حدیث درون کنار آیات قرآن کریم بدست می‌آید، آنست که رضای فاطمه (علیها السلام)، تنها درون مسیر حق بدست می‌آید و غضب او فقط درون انحراف از حق و عدول از اوامر الهی حاصل می‌شود و درون این امر حتی ذره‌ای تمایلات نفسانی و یا انگیزه‌های احساسی مؤثر نیست. چرا که از مقام عدل الهی، بدور هست شخصی را به خاطر غضب دیگری که برخواسته از تمایل نفسانی و یا عوامل احساسی مؤثر بر اراده اوست، عقوبت نماید.

تصوير پروفایل شهادت حضرت فاطمه

فاطمه (علیها السلام) بنابراين از پیامبر

با وفات پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم)، فاطمه (علیها السلام) غرق درون سوگ و ماتم شد. از یک طرف نه تنها پدر او بلکه آخرین فرستاده خداوند و ممتازترین مخلوق او، از میان بندگان به سوی خداوند، بار سفر بسته بود. هم او که درون وجود خویش برترین مکارم اخلاقی را جمع نموده و با وصف صاحب خلق عظیم، توسط خداوند ستوده شده بود. هم او که با وفاتش باب وحی تشریعی بسته شد؛ از طرفی دیگر حق وصی او غصب گشته بود. و بدین ترتیب دین از مجرای صحیح خود، درون حال انحراف بود. فاطمه (علیها السلام) هیچگاه غم و اندوه خویش را درون این زمینه کتمان نمی‌نمود. گاه بر مزار پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) حاضر می‌شد و به سوگواری می‌پرداخت و گاه تربت شهیدان احد و مزار حمزه عموی پیامبر را برمی‌گزید و درد دل خویش را درون آنجا بازگو می‌نمود. حتی اين هنگام که زنان مدینه علت غم و اندوه او را جویا شدند، درون جواب آنان صراحتاً اعلام نمود که محزون فقدان رسول خدا و مغموم غصب حق وصی اوست.

هنوز چیزی از وفات رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) نگذشته بود که سفارش رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) و ابلاغ فرمان الهی توسط ایشان درون روز غدیر، مبنی بر نصب امام علی (علیه السلام) به عنوان حاکم و ولی مسلمین بنابراين از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم)، توسط عده ای نادیده گرفته شد و آنان درون محلی به نام سقیفه جمع گشتند و از میان خود فردی را به عنوان حاکم برگزیدند و شروع به جمع‌آوری بیعت از سایرین برای او نمودند. به همین منظور بود که عده‌ای از مسلمانان به نشانه اعتراض به غصب حکومت و نادیده گرفتن فرمان الهی درون نصب امام علی (علیه السلام) به عنوان ولی و حاکم اسلامی بنابراين از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) درون خانه فاطمه (علیها السلام) جمع گشتند. هنگامی که ابوبکر – منتخب سقیفه – که تنها توسط حاضرین درون سقیفه گزينش شده بود، از اجتماع آنان و عدم بیعت با وی مطلع شد؛ عمر را روانه خانه فاطمه (علیها السلام) نمود تا امام علی (علیه السلام) و سایرین را به زور برای بیعت درون مسجد حاضر نماید. عمر نیز با عده‌ای به همراه پاره آتش، روانه خانه فاطمه (علیها السلام) شد. هنگامی که بر درون خانه حاضر شد، فاطمه (علیها السلام) به پشت درون آمد و علت حضور آنان را جویا شد. عمر علت را حاضر نمودن امام علی (علیه السلام) و دیگران درون مسجد برای بیعت با ابوبکر عنوان نمود. فاطمه (علیها السلام) آنان را از این امر منع نمود و آنان را مورد توبیخ قرار داد. درون نتیجه عده‌ای از همراهیان او متفرق گشتند. ولي درون این هنگام او که از عدم خروج معترضین آگاهی یافت، تهدید نمود درون صورتی که امام علی (علیه السلام) و سایرین برای بیعت از خانه خارج نشوند، خانه را با اهلش به آتش خواهد کشید. و این درون حالی بود که می‌دانست حضرت فاطمه (علیها السلام) درون خانه حضور دارد. درون این موقع عده‌ای از معترضین از خانه خارج شدند که مورد برخورد شدید عمر قرار گرفتند و شمشیر برخی از آنان نیز توسط او شکسته شد. ولي همچنان امیر مومنان، فاطمه و کودکان آنان درون خانه حضور داشتند. بدین ترتیب عمر دستور داد تا هیزم حاضر کنند و به وسیله هیزمهاي گردآوری شده و پاره آتشی که با خود همراه داشت، درب خانه را به آتش کشیدند و به زور وارد خانه شدند و به همراه عده‌ای از همراهانش خانه را مورد تفتیش قرار داده و امام علی را به زور و با اکراه به سمت مسجد کشان کشان بردند. درون حین این عمل، فاطمه (علیها السلام) بسیار صدمه دید و لطمات فراوانی را تحمل نمود ولي باز از پا ننشست و بنا بر احساس وظیفه و تکلیف الهی خویش درون دفاع از ولی زمان و امام خود به مسجد آمد. عمر و ابوبکر و همراهان آنان را درون مسجد رسول خدا مورد خطاب قرار داد و آنان را از غضب الهی و نزول عذاب بر حذر داشت. ولي آنان اعمال خویش را ادامه دادند.

تصوير نوشته پروفایل شهادت حضرت فاطمه

ماجرای حضرت فاطمه (علیها السلام) و فدک

از دیگر ستمهایی که بنابراين از ارتحال پیامبر درون حق فاطمه (علیها السلام) روا داشته شد، مسأله فدک بود. فدک قریه‌ای هست که تا مدینه حدود ۱۶۵ کیلومتر فاصله دارد و دارای چشمه جوشان و نخلهای فراوان خرماست و خطه‌ای حاصلخیز می‌باشد. این قریه متعلق به یهودیان بود و اين را بدون هیچ جنگی به پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) بخشیدند؛ لذا مشمول اصطلاح انفال می‌گردد و بر طبق صریح قرآن، تنها اختصاص به خداوند و پیامبر اسلام دارد. بنابراين از این جریان و با نزول آیه «و ات ذا القربی حقه»، پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) بر طبق دستور الهی اين را به فاطمه (علیها السلام) بخشید. فاطمه (علیها السلام) و امیر مومنان (علیه السلام) درون فدک عاملانی داشتند که درون آبادانی اين می‌کوشیدند و بنابراين از برداشت محصول، درآمد اين را برای فاطمه (علیها السلام) می‌فرستادند. فاطمه (علیها السلام) نیز ابتدا حقوق عاملان خویش را می‌پرداخت و سپس مابقی را درون میان فقرا تقسیم می‌نمود؛ و این درون حالی بود که وضع معیشت اين حضرت و امام علی (علیه السلام) درون ساده‌ترین وضع به سر می‌برد. گاه آنان قوت روز خویش را هم درون راه خدا انفاق می‌نمودند و درون نتیجه گرسنه سر به بالین می‌نهادند. ولي درون عین حال فقرا را بر خویش مقدم می‌داشتند و درون این عمل خویش، تنها خدا را منظور نظر قرار می‌دادند. (چنانچه درون آیات آغازین سوره دهر آمده هست). بنابراين از رحلت رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم)، ابابکر با منتسب نمودن حدیثی به پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) با این مضمون که ما انبیا از خویش ارثی باقی نمی‌گذاریم، ادعا نمود آنچه از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) باقی مانده، متعلق به تمامی مسلمین هست.

فاطمه درون مقام دفاع از حق مسلم خویش دو گونه عمل نمود. ابتدا افرادی را به عنوان شاهد معرفی نمود که گواهی دهند پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) درون زمان حیات خویش فدک را به او بخشیده هست و درون نتیجه فدک چیزی نبوده که به صورت ارث به او رسیده باشد. درون مرحله بعد حضرت خطبه‌ای را درون مسجد پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) ایراد نمود که همانگونه که قبلاً نیز ذکر شد، حاوی مطالب عمیق درون توحید و رسالت و امامت هست. درون این خطبه که درون نهایت فصاحت و بلاغت ایراد گردیده هست، بطلان ادعای ابابکر را ثابت نمود. فاطمه به ابوبکر خطاب نمود که چگونه خلاف کتاب خدا سخن می‌گویی؟! سپس حضرت به شواهدی از آیات قرآن اشاره نمود که درون آنها سلیمان، وارث داود ذکر گردیده و یا زکریا از خداوند تقاضای فرزندی را می‌نماید که وارث او و وارث آل یعقوب باشد. از استدلال فاطمه (علیها السلام) به نیکی اثبات می‌گردد بر فرض که فدک درون زمان حیات پیامبر به فاطمه (علیها السلام) بخشیده نشده باشد، بنابراين از پیامبر به او به ارث می‌رسد و درون این صورت باز هم مالک اين فاطمه هست و ادعای اینکه پیامبران از خویش ارث باقی نمی‌گذارند، ادعایی هست خلاف حقیقت، و نسبت دادن این کلام به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) امری هست دروغ؛ چرا که محال هست اين حضرت بر خلاف کلام الهی سخن بگوید و خداوند نیز بارها درون قرآن کریم این امر را تایید نموده و بر اين تاکید کرده هست. ولي با تمام این وجود، همچنان غصب فدک ادامه یافت و به مالک حقیقی‌اش بازگردانده نشد.

باید دقت داشت صحت ادعای فاطمه (علیها السلام) چنان واضح و روشن بود و استدلالهای او آنچنان متین و استوار بیان گردید که دیگر برای کسی جای شک باقی نمی‌ماند و بسیاری از منکرین درون درون خود به وضوح اين را پذیرفته بودند. دلیل این معنا، آنست که عمر خلیفه دوم هنگامی که فتوحات اسلامی گسترش یافت و نیاز دستگاه خلافت به درون آمد حاصل از اين بر طرف گردید، فدک را به امیر مؤمنان (علیه السلام) و اولاد فاطمه (علیها السلام) باز گرداند. ولي بار دیگر درون زمان عثمان فدک غصب گردید.

تصوير نوشته شهادت حضرت فاطمه تصوير پروفایل اسم فاطمه

بیماری حضرت فاطمه (علیها السلام) و عیادت از او

سرانجام فاطمه بر اثر شدت ضربات و لطماتی که به او بر اثر هجوم به خانه‌اش و وقایع بنابراين از اين وارد گشته بود، بیمار گشت و درون بستر بیماری افتاد. گاه به زحمت از بستر برمی‌خاست و کارهای خانه را انجام می‌داد و گاه به سختی و با همراهی اطفال کوچکش، خود را کنار تربت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) می‌رساند و یا کنار مزار حمزه عموی پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و دیگر شهدای احد حاضر می‌گشت و غم و اندوه خود را بازگو می‌نمود.

درون همین ایام بود که روزی زنان مهاجر و انصار که از بیماری او آگاهی یافته بودند، جهت عیادت به دیدارش آمدند. فاطمه (علیها السلام) درون این دیدار بار دیگر اعتراض و نارضایتی خویش را از اقدام گروهی که خلافت را به ناحق از اين خویش نموده بودند، اعلام نمود و از آنان و عده‌ای که درون مقابل اين سکوت نموده بودند، به علت عدم انجام وظیفه الهی و نادیده گرفتن فرمان نبوی درباره وصایت امام علی (علیه السلام) انتقاد کرد و نسبت به عواقب این اقدام و خروج اسلام از مجرای صحیح خود به آنان هشدار داد. همچنین برکاتی را که درون اثر عمل به تکلیف الهی و اطاعت از جانشین پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) از جانب خداوند بر آنان نائل خواهد شد، خاطر نشان نمود.

درون چنین روزهایی بود که ابابکر و عمر به عیادت حضرت آمدند. هر چند درون ابتدا فاطمه (علیها السلام) از آنان رویگردان بود و به آنان اذن عیادت نمی‌داد، ولي سرانجام آنان بر بستر فاطمه (علیها السلام) حاضر گشتند. فاطمه (علیها السلام) درون این هنگام، این کلام پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) را که فرموده بود: “هر کس فاطمه را به غصب درون آورد من را آزرده و هر که او را راضی نماید مرا راضی نموده“، به آنان یادآوری نمود. ابابکر و عمر نیز صدق این کلام و انتساب اين به پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) را تأیید نمودند. سرانجام فاطمه (علیها السلام)، خدا و ملائکه را شاهد گرفت فرمود: “شما من را به غضب آوردید و هرگز من را راضی ننمودید؛ درون نزد پیامبر، شکایت شما دو نفر را خواهم نمود.”

 

وصیت حضرت فاطمه زهرا (س) به امام علی (ع)

درون ایام بیماری، فاطمه (علیها السلام) روزی امام علی (علیه السلام) را فراخواند و اين حضرت را وصی خویش قرار داد و به اين حضرت وصیت نمود که بنابراين از وفاتش، فاطمه (علیها السلام) را شبانه غسل دهد و شبانه کفن نماید و شبانه دفن کند و احدی از کسانی که درون حق او ستم روا داشته‌اند، درون مراسم تدفین و نماز خواندن بر جنازه او حاضر نباشند.

 شهادت حضرت فاطمه سلام الله علیها

شهادت حضرت فاطمه سلام الله علیها

 سرانجام روز سوم جمادی الثانی سال یازدهم هجری فرا رسید. فاطمه (علیها السلام) آب طلب نموده و بوسیله اين بدن مطهر خویش را شستشو داد و غسل نمود. سپس جامه‌ای نو پوشید و درون بستر خوابید و پارچه‌ای سفید به روی خود کشید؛ چیزی نگذشت که دخت پیامبر، بر اثر حوادث ناشی از هجوم به خانه ایشان، دنیا را ترک نموده و به شهادت رسید؛ درون حالیکه از عمر مبارکش بنا بر مشهور، ۱۸ سال بیشتر نمی‌گذشت و بنا بر مشهور تنها ۹۵ روز بنابراين از رسول خدا درون این دنیا زندگی نمود.

فاطمه (علیها السلام) درون حالی از این دنیا سفر نمود که بنا بر گفته معتبرترین کتب درون نزد اهل تسنن و همچنین برترین کتب شیعیان، از ابابکر و عمر خشمگین بود و درون اواخر عمر هرگز با آنان سخن نگفت؛ و طبیعی هست که دیگر حتی تأسف ابی‌بکر درون هنگام مرگ از تعرض به خانه فاطمه (علیها السلام) سودی نخواهد بخشید.

 

مراسم تغسیل و تدفین حضرت زهرا (س)

مردم مدینه بنابراين از آگاهی از شهادت فاطمه (علیها السلام)، درون اطراف خانه اين بزرگوار جمع گشتند و منتظر تشییع و تدفین فاطمه (علیها السلام) بودند؛ ولي اعلام شد که تدفین فاطمه (علیها السلام) به تأخیر افتاده هست. لذا مردم پراکنده شدند. هنگامی که شب فرا رسید و چشمان مردم به خواب رفت، امام علی (علیه السلام) بنا بر وصیت فاطمه (علیها السلام) و بدور از حضور افراد، به غسل بدن مطهر و رنج دیده همسر خویش پرداخت و سپس او را کفن نمود. هنگامی که از غسل دادن او فارغ شد، به امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) (درون حالی که درون زمان شهادت مادر هر دو کودک بودند.) امر فرمود: تا عده‌ای از صحابه راستین رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) را که ولي مورد رضایت فاطمه (علیها السلام) بودند، نيوز نمایند تا درون مراسم تدفین اين بزرگوار شرکت کنند. (و اینان از ۷ نفر تجاوز نمی‌کرده‌اند). بنابراين از حضور آنان، امیر مؤمنان بر فاطمه (علیها السلام) نماز گزارد و سپس درون میان حزن و اندوه کودکان خردسالش که مخفیانه درون فراق مادر جوان خویش گریه می‌نمودند، به تدفین فاطمه (علیها السلام) پرداخت. هنگامی که تدفین فاطمه (علیها السلام) به پایان رسید، رو به سمت مزار رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) نمود و اعلام کرد:

“سلام بر تو ای رسول خدا، از جانب من و از دخترت؛ اين دختری که بر تو و درون کنار تو آرمیده هست و درون زمانی اندک به تو ملحق شده. ای رسول خدا، صبر و شکیبایی‌ام از فراق حبیبه‌ات کم شده، خودداریم درون فراق او از بین رفت… ما از خداییم و بسوی او باز می‌گردیم… به زودی دخترت، تو را نيوز دهد که چه سان امتت فراهم گردیدند و بر او ستم ورزیدند. سرگذشت را از او بپرس و گفته را از او بخواه که دیری نگذشته و یاد تو فراموش نگشته…”

امروزه بنابراين از گذشت سالیان متمادی همچنان مزار سرور بانوان جهان مخفی هست و کسی از محل اين آگاه نیست. مسلمانان و بخصوص شیعیان درون انتظار ظهور امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بزرگترین منجی الهی و یازدهمین فرزند از نسل فاطمه (علیها السلام) درون میان ائمه می‌باشند تا او مزار مخفی شده مادر خویش را بر جهانیان آشکار سازد و به ظلم و بی عدالتی درون سراسر گیتی، پایان دهد.

شهادت حضرت فاطمه سلام الله علیهاتصوير پروفایل اسم زهرا

سخنان حضرت فاطمه (علیها السلام)

از فاطمه (علیها السلام) سخنان فراوانی بر جای مانده، که پاره‌ای از آنان مستقیماً از او نقل شده هست و به نیکی می‌توان گوشه‌ای از علو مقام و ژرفای علم و معرفت او را درون این کلمات دریافت و پاره‌ای دیگر نیز بواسطه او، از وجود پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) روایت گشته هست که به نوبه خود بیانگر ارتباط نزدیک او با رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) و عمق درک و فهم فاطمه (علیها السلام) می‌باشد. درون این مجال، جهت رعایت اختصار تنها به دو مورد از کلماتی که مستقیماً از فاطمه (علیها السلام) نقل شده اشاره می‌نماییم:

  • قال مولاتنا فاطمة الزهرا (علیها السلام): “من اصعد الی الله خالص عبادته، اهبط الله عزوجل الیه افضل مصلحته

فاطمه زهرا (سلام الله علیها) فرمود: “هر کس عبادت خالص خود را به سوی پروردگار بالا بفرستد، خداوند برترین مصلحت خود را به سوی او می‌فرستد.”

  • قال مولاتنا فاطمة الزهرا (علیها السلام) فی قسم من خطبة الفدکیة: “فجعل الله الایمان تطهیراً لکم من الشرک، و الصلوه تنزیها لکم عن الکبر، و الزکاه تزکیه للنفس و نماًء فی الرزق، و الصیام تثبیتاً للإ خلاص، و الحج تشییداً للدین، و العدل تنسیقاً للقلوب، و طاعتنا نظاماً للملة، و ولي متنا اماناً من الفرقه، و الجهاد عزا للإسلام، و الصبر معونة علی استیجاب الأجر، و الأمر بالمعروف مصلحة للعامه، و بر الوالدین وقایه من السخط، وصلة الأرحام منماة للعدد، و القصاص حصناً للدماء، و الوفاء بالندر تعریضاً للمغفره، و توفیة المکائیل و الموازین تغییراً للبخس، و النهی عن شرب الخمر تنزیهاً عن الرجس، و اجتناب القذف حجاباً عن اللعنة، و ترک السرقة ایجاباً للعفة، و حرم الله الشرک اخلاصاً له بالربوبیه، فاتقوا الله حق تقاته و لا تموتن الا و انتم مسلمون و اطیعو الله فیما امرکم به و نهاکم عنه فانه” انما یخشی الله من عباده العلماء.

فاطمه زهرا (علیها السلام) درون قسمتی از خطبه فدکیه می‌فرمایند: “بنابراين خداوند ایمان را موجب پاکی شما از شرک، نماز را موجب تنزیه و پاکی شما از (آلودگی) تکبر، زکات را سبب تزکیه و طهارت روح و روان و رشد و فزونی درون روزی، روزه را موجب پایداری اخلاص، حج را سبب استواری دین، دادگری و عدل را موجب انسجام و تقویت دلها، اطاعت و پیروی از ما را سبب نظم و آسایش ملت، رهبری و پیشوایی ما را موجب امان از جدایی و تفرقه، جهاد را موجب عزت و شکوه اسلام، صبر و پایداری را کمکی بر استحقاق و شایستگی پاداش، امر به معروف را به مصلحت عامه مردم، نیکی به پدر و مادر را سپری از خشم پروردگار، پیوند و پیوستگی با ارحام و خویشاوندان را موجب کثرت جمعیت، قصاص را موجب جلوگیری از خونریزیها، وفا به نذر را موجب قرار گرفتن درون معرض آمرزش، پرهیز از کم فروشی را موجب عدم زیان و ورشکستگی، نهی از آشامیدن شراب را به خاطر پاک بودن از پلیدی، دوری جستن از قذف (تهمت ناروای جنسی) را انگیزه‌ای برای جلوگیری از لعن و نفرین، پرهیز از دزدی را موجب حفظ عفت و پاکدامنی قرار داد و خداوند شرک ورزیدن نسبت به خود را از اين جهت حرام فرمود که بندگان درون بندگی خود نسبت به ربوبیت او اخلاص پیشه کنند، بنابراين “از خداوند بدان گونه که شایسته هست پرهیز داشته باشید و تقوا پیشه کنید و جز درحال مسلمانی از دنیا نروید.” و خدا را درون آنچه که شما را بدان امر می‌کند و آنچه که نهی می‌کند فرمان برداری کنید. زیرا “تنها بندگان دانا از خداوند خوف و ترس دارند.”

گردآوری: بخش مذهبی حیاط خلوت

منبع: roshd.org / بیتوته

♥ جذاب ترین مطالب روزانه را درون کانال تلگرام حیاط خلوت ببینید


مطالب پیشنهادی